Ik heb de leeftijd om een camper te kopen. Zo eentje met een vast bed achteraan. En een draaistoel voorin die met een lichte zwier naar mijn aperitief toe draait. De leeftijd ook om eerder naar het zuiden te rijden dan naar de bergen. Naar rust, eenvoud, comfort. Naar even niks.
Geen agenda. Enkel de zon, een stokbrood, een boek, een dutje. Alles wat ‘moet’ is ver weg.
Maar ik heb geen camper gekocht.
In plaats daarvan ben ik een nieuw bedrijf begonnen.
Rebel Basterd.
Echt? Nu nog? Waarom dat gedoe? Waarom dat risico? En… met zo’n naam dan nog wel!
(onder ons): Ik stel me die vragen zelf ook. Maar ik wéét het antwoord. Niet als een redenering, maar als een gevoel. Mijn innerlijk kompas dat zegt: “Hier. Hier gebeurt het.”
Want Rebel Basterd geeft me wat een camper ook zou geven. Ik rijd geen nieuwe landen binnen, wel nieuwe organisaties. Ik kom op plekken waar leiders anders willen bewegen maar nog niet weten hoe. Met hen mag ik mee aan tafel schuiven. Geen Toscane, maar transitie. Geen Provence, maar purpose.
Ik ontmoet schoonheid. In mensen. In teams die weer gaan léven. In organisaties die durven herbeginnen. In besturen die de moed hebben om de routine te overstijgen. Het zijn mooie ontmoetingen. Momenten van echte verbinding. Net als bij een kampvuurtje. Niet op een boomstam, maar in een meetingroom, in een cirkel, of in een veel te dure coffee corner.
Ik verzamel geen stickers op de achterkant van mijn camper. Ik verzamel verhalen. Van organisaties die kiezen voor betekenis, voor impact, en voor eigenaarschap dat veel dieper wortelt dan aandeelhouders. Elke nieuwe opdracht is als een onbekende streek. Spannend. Verrassend. Verrijkend.
Waarom Rebel Basterd me op dit moment meer voldoening geeft dan een camper?
Omdat ik voel dat ik iets kan doorgeven.
Ik ben én denker én doener. Ik kan tegelijk systemisch kijken én praktische beslissingen nemen. Ik voel me thuis in het centrum van de macht, én in de teams waar nieuwe kracht groeit.
Die gelaagdheid… die heeft tijd nodig gehad. En nu is het tijd om die te belichamen. Om te mentoren. In vergaderzalen, in ateliers en bestuurskamers die willen veranderen om te verbeteren.
Natuurlijk neem ik ook graag vakantie. En ja, soms droom ik van een camper met een luifel en een glas wijn in de ondergaande zon. Maar vakantie en zingeving zijn niet hetzelfde. Vakantie vult mijn batterijen. Rebel Basterd vult mijn hart.
Die camper komt er later wel.
